Systemy fotowoltaiczne przekształcają światło słoneczne bezpośrednio w energię elektryczną. Domowy system fotowoltaiczny może zaspokoić część lub całość dziennego zapotrzebowania gospodarstwa na energię elektryczną w postaci dachu fotowoltaicznego. System fotowoltaiczny może być również wyposażony w akumulator zapasowy, który może nadal dostarczać zasilanie do obciążenia, gdy sieć energetyczna jest poza kontrolą.
Niniejszy podręcznik głównie przedstawia rozwiązania projektowe i instalacyjne dla domowych systemów fotowoltaicznych podłączonych do sieci. Dostarcza instalatorom metod i wskazówek dotyczących wyboru produktów fotowoltaicznych, pomagając im dokładnie zainstalować domowe systemy fotowoltaiczne, aby system projektowy mógł uwolnić Twój potencjał.
To znaczy... Podstawowe kroki, które należy wykonać przy instalacji systemu fotowoltaicznego na dachu
(1). Upewnij się, że dach lub inne miejsce montażu jest dostosowane do instalacji systemu fotowoltaicznego.
(2). Podczas montażu należy sprawdzić, czy dach wytrzyma jakość innych systemów fotowoltaicznych. W razie potrzeby konieczne jest zwiększenie nośności dachu.
(3). Właściwie obchodzić się z dachem zgodnie ze standardami projektowymi dachu budynku.
(4). Instalować sprzęt ściśle zgodnie ze specyfikacją i procedurami.
(5). Prawidłowy i dobrze skonfigurowany system uziemienia może skutecznie unikać uderzeń pioruna.
(6). Sprawdź, czy system działa prawidłowo.
(7). Zapewnienie, że projekt i powiązane urządzenia mogą spełnić potrzeby podłączenia sieci lokalnej do sieci. 8. Na koniec system jest dokładnie testowany przez tradycyjne agencje testowe lub departamenty energetyczne.
II.. Problemy związane z projektowaniem systemów
Rodzaje systemów fotowoltaicznej: jeden to system fotowoltaiczny, połączony równolegle z siecią energetyczną i nie posiadający awaryjnej baterii do magazynowania energii; Druga to system fotowoltaicznej generacji energii elektrycznej, połączony równolegle z publiczną siecią energetyczną i wyposażony w zapasową baterię jako uzupełnienie.
(1). System podłączony do sieci bez baterii
Takie systemy mogą działać tylko wtedy, gdy sieć jest dostępna. Ponieważ straty zasilania w sieci są minimalne, taki system zazwyczaj pozwala użytkownikowi zaoszczędzić więcej rachunków za prąd. Jednak w przypadku przerwy w dostawie prądu system całkowicie się wyłącza do czasu przywrócenia sieci, jak pokazano na Rysunku 1.
Typowy system bezbateriowy podłączony do sieci składa się z następujących komponentów:
1) Układ fotowoltaiczny.
Panele fotowoltaiczne składają się z modułów fotowoltaicznych, które są połączone w jakiś sposób i uszczelnione. Zazwyczaj kolekcja składa się z kilku modułów fotowoltaicznych połączonych wspornikami.
2) Wyposażony w system balansowania (BOS)
Jest stosowany w systemach wsporników i okablowaniach, w tym integracji modułów fotowoltaicznych z systemami elektrycznymi budynków domowych. System linii zasilania obejmuje:
3) Falownik DC-AC
Urządzenie to przekształca prąd stały z układów fotowoltaicznych na standardowy prąd przemienny używany przez urządzenia domowe.
4) Przyrządy pomiarowe i mierniki
Instrumenty te mierzą i wyświetlają stan działania systemu, wydajność oraz zużycie energii przez użytkowników. 5) Inne składniki
Przełącznik sieci energetycznej (zależy to od lokalnej sieci użyteczności publicznej).
(2). System podłączony do sieci z baterią
Tego typu system dodaje baterie do systemu podłączonego do sieci bez baterii, które magazynują energię dla systemu. Nawet w przypadku przerwy w dostawie prądu system może zapewnić awaryjne zasilanie dla specjalnych obciążeń. Gdy zasilanie jest przerwane, system jest oddzielany od sieci, tworząc niezależną linię zasilania. Dedykowana linia dystrybucyjna służy do zasilania tych specjalnych obciążeń. Jeśli awaria zasilania w sieci nastąpi w ciągu dnia, instalacja fotowoltaiczna może zasilać te obciążenia razem z baterią; Jeśli awaria zasilania nastąpi w nocy, bateria dostarcza zasilanie do odbiornika, a bateria może uwolnić wystarczająco dużo energii, aby zapewnić regularną pracę tych specjalnych obciążeń.
Oprócz wszystkich komponentów w systemie podłączonym do sieci bez baterii, system zapasowy musi również dodać baterie i pakiety baterii, kontrolery ładowania baterii oraz centrale rozdzielcze, które dostarczają zasilanie dla urządzeń o specjalnych wymaganiach i wysokim poziomie bezpieczeństwa.
III.. Instalacja dachowego systemu fotowoltaicznego
1). konstrukcja dachu
Najwygodniejszym i najbardziej odpowiednim miejscem do instalacji instalacji fotowoltaicznej jest dach budynku. W przypadku dachów spadzistych instalacja fotowoltaiczna powinna być zainstalowana na dachu równolegle do powierzchni dachu, z uchwytami oddalonymi o kilka centymetrów dla celów chłodzenia. Jeśli jest to dach poziomy, możliwe jest również zaprojektowanie konstrukcji wspornikowej optymalizującej kąt nachylenia i zamontowanie jej na górze. System fotowoltaiczny montowany na dachu musi zwracać uwagę na uszczelnienie konstrukcji dachu oraz warstwę antyprzepuszczalności dachu. Zazwyczaj wymagany jest jeden uchwyt nośny na każde 100 watów modułów PV. W nowym budynku wsporniki nośne są zwykle montowane po zamontowaniu pokładu dachowego i przed zamontowaniem hydroizolacji dachu. Personel odpowiedzialny za system montażu tablicy może montować uchwyty nośne podczas montażu dachu.
Dachy dachówkowe są często konstrukcyjne projektowane tak, aby zbliżyć granice nośności. W takim przypadku konstrukcja dachu musi zostać wzmocniona, aby wytrzymać dodatkowy ciężar systemu PV, lub dachówka musi zostać przekształcona w dedykowaną strefę pasową do instalacji paneli PV. Jednak jeśli dach dachówkowy zostanie przekształcony w lżejszy produkt, nie ma potrzeby wzmacniania konstrukcji dachowej, ponieważ łączna masa takiego dachu i instalacji fotowoltaicznej jest mniejsza niż masa wymienionego dachówki dachowej.
2). Struktura cienia
Alternatywą dla instalacji dachowych jest system fotowoltaiczny montowany na konstrukcji cieniowej. Ta konstrukcja może być patio lub dwuwarstwowa siatka zacienienia, gdzie sieć fotowoltaiczna staje się zacieniem. Te systemy zacieniające mogą obsługiwać zarówno małe, jak i duże systemy fotowoltaiczne.
Takie budynki z systemami fotowoltaicznymi kosztują nieco inaczej niż standardowe osłony tarasowe, głównie gdy instalacja fotowoltaiczna pełni lub częściowo zacieniała dach. Jeśli układ fotowoltaiczny zostanie zainstalowany pod większym kątem niż typowa konstrukcja zacienienia, konstrukcja dachu będzie musiała zostać zmodyfikowana, aby wytrzymać obciążenia wiatrem. Masa układu fotowoltaicznego wynosi 15-25 kg/m², co mieści się w granicy nośności konstrukcji nośnej konstrukcji nośnej. Koszty pracy związane z montażem uchwytów dachowych można uwzględnić w całkowitych kosztach budowy osłony tarasowej. Całkowity koszt budowy prawdopodobnie będzie wyższy niż przy montażu na dachu, ale wartość generowana przez konstrukcję cienia często rekompensuje te dodatkowe koszty.
Inne kwestie do rozważenia to: uproszczenie konserwacji układu, okablowanie elementów, połączenie przewodów musi pozostać estetycznie wyglądające oraz nie wolno uprawiać ani przycinać roślin pełzaczy, aby elementy i ich okablowanie były nienaruszone.
3). Budownictwo zintegrowanej fotowoltaiki (BIPV)
Inny typ systemu zastępuje niektóre tradycyjne produkty dachowe wbudowanymi w budynki instalacjami fotowoltaicznymi. Podczas instalacji i stosowania takich produktów należy zadbać o prawidłowy montaż, osiągnięcie wymaganej odporności ogniowej oraz prawidłową instalację, aby uniknąć przecieków dachu.
IV.. oszacuj wydajność systemu
1). Standardowe warunki testowe
Moduły ogniw słonecznych generują prąd stały. Producent kalibruje wyjście DC modułu słonecznego w standardowych warunkach testowych. Chociaż warunki te są łatwe do osiągnięcia w fabryce i pozwalają na różnice między produktami, dane te należy skorygować, aby ocenić ich moc wyjściową podczas pracy na zewnątrz. Standardowe warunki testowe to temperatura ogniwa słonecznego wynosząca 25°C, intensywność promieniowania słonecznego 1000 watów/metr kwadratowy (powszechnie nazywana maksymalną intensywnością światła słonecznego, co odpowiada intensywności promieniowania w południe w pogodny letni dzień) oraz masa 1,5 godziny w nocy podczas przejścia przez atmosferę. Filtrowane widmo słoneczne (widmo standardu ASTM). Producenci nazywają moduły słoneczne o mocy 100 watów, mierzonych w standardowych warunkach testowych, "modułami słonecznymi o mocy 100 watów". Moc nominalna tego akumulatora może odchylać się od rzeczywistej wartości o 4-5%. Oznacza to, że moduł 95 watów nadal nazywany jest "modułem 100-watowym". Za bazę należy użyć niższej wartości mocy wyjściowej (95 watów zamiast 100 watów).
2). Efekt temperatury
Moc wyjściowa modułu maleje wraz ze wzrostem jego temperatury. Na przykład, gdy słońce pada bezpośrednio na moduł fotowoltaiczny, temperatura wewnętrzna modułu osiągnie 50°C～75°C. W przypadku modułów monokrystalicznych krzemowych wzrost temperatury spowoduje spadek mocy modułu do 89% rzeczywistej mocy. Dlatego moduł o mocy 100 watów może wyprodukować tylko około 85 watów (95 watów x 0,89 = 85 watów), gdy jest oświetlony pełnym światłem słonecznym w południe wiosną lub jesienią.
3). Efekty brudu i kurzu
Nagromadzenie brudu i kurzu na powierzchni panelu słonecznego wpływa na przepuszczanie światła słonecznego i zmniejsza moc wyjściową. Większość obszarów ma pory deszczowe i suche. Chociaż woda deszczowa może skutecznie oczyszczać brud i kurz z powierzchni modułu podczas pory deszczowej, pełniejsza i bardziej odpowiednia ocena systemu powinna uwzględnić spadek mocy spowodowany zanieczyszczeniem na powierzchni panelu w porze suchej. Ze względu na współczynniki pyłu moc systemu jest zazwyczaj obniżana do 93% pierwotnej wartości nominalnej każdego roku. Ten "moduł 100-watowy" pracuje ze średnią mocą 79 watów (85 watów x 0,93 = 79 watów) z kurzem na powierzchni.
4). Dopasowywanie i utrata linii
Maksymalna moc wyjściowa całej układu PV jest zazwyczaj mniejsza niż suma całkowitej mocy wyjściowej poszczególnych modułów PV. Ta rozbieżność wynika z niespójności w modułach fotowoltaicznych (PV), znanych również jako niewyrównanie modułów, które powodują, że system traci co najmniej 2% energii elektrycznej. Ponadto moc elektryczna również zostanie utracona w wewnętrznym oporze systemu liniowego, więc ta część strat powinna być minimalizowana. Mimo to trudno jest zmniejszyć tę część strat w systemie, gdy moc osiąga szczyt w południe, a następnie po południu. Stopniowo znowu malejąc; Prąd wraca do zera w nocy; Zmiana ta przypisuje się ewolucji intensywności promieniowania słonecznego oraz rozwojowi kąta słonecznego (względem modułu ogniwa słonecznego). Ponadto nachylenie i orientacja dachu wpływają na jakość promieniowania słonecznego padającego na powierzchnię modułu. Konkretne przejawy tych efektów pokazano w Tabeli 1, wskazując, że jeśli lokalna instalacja fotowoltaiczna zostanie umieszczona na dachu o nachyleniu 7:12, współczynnik korekcji skierowany na południe wynosi 100, gdy kąt nachylenia dachu jest mniejszy niż 3% energii. Dlatego rozsądny współczynnik straty powinien wynosić 5%.
5). Straty konwersji DC na AC
Moc stała generowana przez moduły słoneczne musi być przekształcana w standardową energię AC przez inwerter. W tym procesie konwersji straci się część energii, a niektóre punkty w przewodach od elementów dachowych do falownika i rozdzielni klienta. Obecnie szczytowa sprawność falowników stosowanych w domowych systemach fotowoltaicznej wynosi od 92% do 94%, co jest maksymalną sprawnością podawaną przez producentów inwerterów i mierzona jest w dobrych warunkach sterowania fabrycznego. W rzeczywistości, w normalnych warunkach, sprawność falownika DC-AC wynosi 88%~92%, a 90% jest zwykle stosowane jako rozsądny kompromis.
Dlatego "moduł 100 watów" o zmniejszonej mocy spowodowanej odchyleniami produktu, ciepłem, okablowaniem, inwerterem AC i innymi stratami mocy, o południu przy czystym niebie, maksymalnie 68 watów mocy AC jest dostarczane do rozdzielni użytkownika. (100WX095×0,89×0,93×095X0,90—68W).
6). Wpływ kierunku słońca, kąta i orientacji domu na wydajność energii systemu
Przez cały dzień kąt, pod jakim promienie słoneczne padają na panel, stale się zmienia, co wpływa na moc wyjściową. Moc wyjściowa "modułu 100 watów" będzie stopniowo rosła od zera o świcie, wraz ze zmianą kąta namierzenia słońca, o ten sam stopień. Mimo to tablica jest skierowana na wschód; wytwarzana energia będzie stanowić 84% mocy skierowanej na południe (skorygowane w Tabeli 1 o czynnik 0,84).
Instalacja V..System
1. Zalecane materiały
•Materiały używane na zewnątrz powinny być odporne na światło słoneczne i promieniowanie UV.
•Uszczelniacze poliuretanowe powinny być stosowane przy dachach przeciwuszczelniających bez powłok błyskowych. 3) Materiały powinny być zaprojektowane tak, aby wytrzymywały wysoką temperaturę podczas ekspozycji na słońce.
•Różne materiały metalowe (takie jak żelazo i aluminium) powinny być izolowane od siebie za pomocą izolujących dystansów, podkładek lub innych metod.
• Aluminium nie powinno mieć bezpośredniego kontaktu z niektórymi materiałami.
• Należy stosować wysokiej jakości elementy mocujące (preferowana jest stal nierdzewna).
• Można również wybrać materiały konstrukcyjne: profile aluminiowe, stal ocynkowana gorąco, powlekana lub malowana zwykła stal węglowa (używana tylko w środowiskach o niskiej korozji), stal nierdzewna.
2. Zalecany sprzęt i metoda montażu
1)Sporządzcie listę wszystkich urządzeń elektrycznych zgodnie z napięciem znamionowym i prądem znamionowym wymaganym w aplikacji.
2) Wystawić moduły fotowoltaiczne zgodnie z odpowiednimi normami i upewnić się, że mają okres przydatności co najmniej pięć lat (od 20 do 25 lat).
3) Umieść inwerter zgodnie z odpowiednimi standardami i upewnij się, że ma okres eksploatacji co najmniej pięć lat. 4) Odsłonięte kable i rury powinny być odporne na światło.
5) System powinien mieć ochronę przed prądem i łatwą konserwację.
6) Zaciski związane z elektrycznością powinny być dokręcane i mocowane.
7) Instrukcje montażu producenta powinny zawierać instalację urządzenia.
8) Wszystkie dachy powinny być uszczelnione zatwierdzonym uszczelniaczem.
9) Wszystkie kable, rury, odsłonięte przewody i skrzynki przewodowe powinny spełniać odpowiednie normy i przepisy oraz zapewniać bezpieczeństwo.
10) Należy zapewnić, że instalacja fotowoltaiczna nie jest zacieniowana od 9:00 do 16:00 każdego dnia.
3. Kwestie wymagające uwagi przy projektowaniu i instalacji systemów fotowoltaicznych
1) Dokładnie sprawdź miejsce instalacji instalacji fotowoltaicznej (takie jak dach, platforma i inne budynki).
2) Zapewnienie, że wybrany sprzęt mieści się w zakresie lokalnych polityk zachęt.
3) Skontaktuj się z lokalnym wydziałem sieci użyteczności publicznej, aby uzyskać podłączenie do sieci i zezwolenie na testy online.
4) Jeśli jest montowany na dachu przy określaniu pozycji instalacji modułów fotowoltaicznych na górze, należy uwzględnić wpływ rur odprowadzających wodę deszczową, kominów i otworów wentylacyjnych budynku. Staraj się układać moduły fotowoltaiczne zgodnie z rozmiarem i kształtem dachu, aby góra była piękniejsza.
5) Oblicz ekspozycję na światło słoneczne i zacienienie zainstalowanej instalacji fotowoltaicznej. Jeśli wybrane miejsce instalacji jest zbyt zacienione, warto rozważyć zmianę miejsca instalacji instalacji PV.
6) Zmierzyć odległość między wszystkimi elementami systemu oraz narysować diagram lokalizacji i schemat instalacji systemu fotowoltaicznego.
7) Zbieranie odpowiednich materiałów dla odpowiednich działów przeglądu, które powinny obejmować następujące przykłady:
(1)Mapa lokalizacji powinna wskazywać lokalizację głównych komponentów systemu – modułów fotowoltaicznych, instalacji rurociągowej, puszek elektrycznych, falowników, rozdzielni o wysokim poziomie obciążenia, przełączników włącz/wyłącz sieci energetycznej, głównych rozdzielni oraz strony wlotowej sieci użyteczności.
(2)Schemat powinien przedstawiać wszystkie niezbędne elementy systemu elektrycznego, jak pokazano na poniższym obrazku
(3)Rozłóż wszystkie kluczowe elementy systemu elektrycznego na małe części (moduły fotowoltaiczne, falowniki, skrzynki kombinacyjne, przełączniki prądu stałego, bezpieczniki itp.).
8) Oszacowanie długości kabla od modułów PV do łącznicy i inwertera
9) Sprawdzić zdolność przewodu prądu obwodu modułu fotowoltaicznego oraz określić rozmiar kabla odpowiedni dla najmniejszego prądu. Rozmiar kabla jest określany na podstawie maksymalnego prądu zwarcia na każdym przebiegu oraz długości prowadzenia kabla.
10) Oblicz rozmiar układu fotowoltaicznego, biorąc pod uwagę, że przy pełnej mocy spadek napięcia z modułu PV do falownika wynosi mniej niż 3%. Jeśli skrzynka kombinatora macierzy znajduje się daleko od falownika, spadek napięcia nie jest obliczany na podstawie przewodów łączących z matrycy PV do komory kombinatorskiej oraz z inwertera skrzyni kombinatora.
11) Oszacuj długość linii od falownika do głównej rozdzielnicy.
12) Sprawdzić główną rozdzielnię, aby ustalić, czy moc rozdzielni może sprostać potrzebom przełączania systemu fotowoltaicznego.
13) Jeśli system zawiera rozdzielnie dla obciążeń pomocniczych (z zapasowymi bateriami), zidentyfikuj konkretne obwody obciążenia krytycznego.
Te obwody powinny spełniać oczekiwane obciążenia elektryczne:
(1)Oszacuj obciążenie podłączone do systemu zapasowego, aby sprostać rzeczywistym i dziennym zużyciu energii w stanie uśpienia systemu.
(2)Wszystkie obciążenia zapasowe muszą być podłączone do osobnej rozdzielnicy, aby podłączyć ją do wyjścia dedykowanego falownika.
(3)Średnia energia zużywana przez obciążenie systemu zasilania zapasowego powinna być obliczana, aby określić, jak długo magazynowanie energii w baterii może nadal dostarczać energię konsumentowi.
(4)Zaleca się stosowanie bezserwisowego systemu akumulatora kwasowo-ołowiowego z regulacją zaworów z adsorbowaną wełną szklaną, ponieważ bateria ta nie wymaga konserwacji użytkownika.
(5)Magazyn akumulatora powinien unikać światła słonecznego i być umieszczony w jak najspokojniejszym i przewietrzonym miejscu. Niezależnie od tego, czy jest to roztwór kwasowo-ołowiowy, czy akumulator ołowiowy regulowany zaworowo, musi być wentylowany na zewnątrz.
14) Przestrzeganie wymagań projektowych
Kable łączą moduły fotowoltaiczne, skrzynki kombinatorowe, zabezpieczenia/wyłączniki przeciwprądowe, falowniki oraz przełączniki odłączające prąd i ostatecznie łączą obwód z siecią użyteczności publicznej.
15) Podczas pracy próbnej obwód systemu fotowoltaicznego zwykle działa, a pozwolenie na podłączenie do sieci publicznej uzyskuje się od publicznego wydziału sieci energetycznej. Następnie system może zacząć działać formalnie.
16) Obserwuj, czy instrument systemu działa prawidłowo.
4. Faza utrzymania i eksploatacji
1) Gdy na modułach fotowoltaicznych gromadzi się kurz, można je czyścić w chłodniejszej pogodzie.
2) Regularnie sprawdzać system fotowoltaiczny, aby upewnić się, że linie i uchwyty są w dobrym stanie.
3) Co roku około 21 marca i 21 września, gdy słońce jest w pełni i blisko południa, sprawdzać wydajność systemu (powierzchnia elementów jest utrzymywać się w czystości) i porównać, czy działanie systemu jest zbliżone do odczytu z poprzedniego roku. Przechowuj te dane w logach, aby analizować, czy system zawsze działa poprawnie. Jeśli odczyty znacznie spadną, system jest problem.
VI.. Zakres inspekcji i procedury systemu fotowoltaicznego (zaleca się noszenie kasku ochronnego, rękawiczek oraz sprzętu ochronnego przed oczami)
1. Układ fotowoltaiczny
1) Sprawdź, czy wszystkie bezpieczniki w skrzynce kombinatora są odjęte i czy na zaciskach wyjściowych skrzynki łącznika nie ma napięcia.
2) Sprawdzenie wzrokowo, czy jakiekolwiek gniazda i złącza między modułami PV a rozdzielnią działają prawidłowo.
3) Sprawdź, czy bezstresowy zacisk kabla jest prawidłowo i mocno zamontowany.
4) Wizualnie sprawdzić, czy wszystkie moduły fotowoltaiczne są nienaruszone.
5) Sprawdź, czy wszystkie kable są schludne i zamocowane.
2. Okablowanie obwodów modułów fotowoltaicznych
1) Sprawdź skrzynkę łączącą struny DC (od modułów PV do skrzynki łączącej).
2) Ponownie sprawdzić, czy bezpiecznik jest wyjęty i czy wszystkie przełączniki są odłączone.
3) Sprawdź, czy przewody wewnętrzne są podłączone do zacisków w łącznicy serii DC w odpowiedniej kolejności i upewnij się, że etykiety są widoczne.
3. Inspekcja śladów w okablowaniu przewodów obwodów
Dla każdej serii obwodów źródłowych na ścieżce systemu (np. ze wschodu na zachód lub północ-południe) stosuje się następującą procedurę, a idealne warunki testowe to pogodne południe od marca do października.
1) Sprawdzić napięcie w obwodzie otwartym każdego elementu w obwodzie, aby zweryfikować faktyczne napięcie dostarczone przez producenta w słoneczny dzień (przy tych samych warunkach słonecznych powinno być takie samo napięcie). Uwaga: w warunkach słonecznych napięcia przekraczają 20 woltów).
2) Upewnij się, że stałe oznaczenia kablowe mogą rozpoznać połączenia dodatnie i ujemne.
3) Sprawdź każdy komponent jak powyżej.
4. Inne części okablowania obwodów fotowoltaicznych
1) Sprawdź, czy przełącznik DC jest włączony, a etykiety są nienaruszone.
2) Weryfikacja polaryzacji każdego zasilacza w skrzynce łączącej prąd stały. Na podstawie liczby ciągów obwodów i pozycji na rysunku sprawdź, czy napięcie obwodu otwartego każdej gałęzi mieści się w odpowiednim zakresie (jeśli nasłonecznienie nie zmienia się, napięcie powinno być bardzo bliskie).
Uwaga:Jeśli polaryzacja któregokolwiek zestawu obwodów źródłowych zostanie odwrócona, spowoduje to poważny wypadek lub nawet pożar w jednostce bezpiecznikowej, co spowoduje uszkodzenie skrzyni łączącej i sąsiedniego sprzętu. Odwrócona polaryzacja falownika spowoduje również uszkodzenia sprzętu systemowego, co nie jest objęte gwarancją.
3) Dokręć wszystkie zaciski w skrzynce łączącej struny DC.
4) Sprawdź, czy przewód neutralny jest poprawnie podłączony do głównej rozdzielnicy.
5. Test uruchamiania inwertera
1) Sprawdzić napięcie otwartego obwodu przesyłane do przełącznika DC inwertera, aby upewnić się, że limity napięcia określone w instrukcji montażu producenta są spełnione.
2) Jeśli w systemie jest wiele przełączników prądu stałego, sprawdź napięcie na każdym z nich.
3) Przełącz przełącznik zasilania z matrycy fotowoltaicznej na falownik.
4) Potwierdzić, że falownik działa, zapisać napięcie w czasie podczas pracy i potwierdzić, że odczyt napięcia jest w granicach dozwolonych w instrukcji montażu producenta.
5) Potwierdzaj, że falownik jest w stanie osiągnąć oczekiwaną moc. 6) Dostarczyć raport testowy z uruchomienia.
6. Test akceptacji systemu
Idealne warunki testowe systemu PV, wybierz słoneczne południe od marca do października. Jeśli idealne warunki testowe nie są możliwe, test ten można również przeprowadzić w południe podczas słonecznego zimowego dnia.
1) Sprawdź, czy instalacja PV jest całkowicie oświetlona słońcem i nie ma żadnego cienia.
2) Jeśli system nie działa, włącz przełącznik działający i pozwól mu działać przez 15 minut przed rozpoczęciem testu wydajności systemu.
3) Wykonaj test naświetlenia słonecznego jedną lub dwiema metodami i zapisz wartość testu. Podziel najwyższą wartość promieniowania przez 1000 watów/metr kwadratowy, a uzyskane dane to współczynnik promieniowania. Na przykład: 692w/m2÷1000w/m=0,692 lub 69,2%.
Metoda 1: Sprawdź standardowym piranometrem lub piranometrem.
Metoda 2:Znajdź normalnie działający moduł fotowoltaiczny tego samego modelu co matryca fotowoltaiczna, zachowaj ten sam kierunek i kąt co testowana matryca fotowoltaiczna, i umieść go na słońcu. Po 15 minutach ekspozycji użyj cyfrowego multimetru, aby sprawdzić prąd zwarcia i ustawić te wartości. Te wartości są rejestrowane (w amperach). Podziel te wartości przez wartość prądu zwarcia (Isc) wydrukowaną z tyłu modułu fotowoltaicznego, pomnóż przez 1000 watów/metr kwadratowy i zapisz wyniki w tym samym wierszu. Na przykład: pomiar LSC=36A; LSC wydrukowane na tylnej części modułu PV: 5.2A; rzeczywista wartość promieniowania=3,652A×1000W/m=692W/m2.
4) Sumuj moc wyjściową modułów PV i zapisuj te wartości, a następnie mnoży przez 0,7, aby uzyskać szczytową wartość oczekiwanego wyjścia AC.
5) Rejestruj wyjście AC przez falownik lub miernik systemowy i zapisuj tę wartość.
6) Podziel wartość mocy pomiaru AC przez współczynnik promieniowania prądu i zapisz tę wartość. Ta "wartość korekcyjna AC" to nominalna moc wyjściowa systemu fotowoltaicznego, która powinna przekraczać 90% lub więcej szacowanej wartości AC. Problemy to błędne okablowanie, uszkodzony bezpiecznik, nieprawidłowo działający falownik itd.
Na przykład system PV składa się z 20 modułów PV o pojemności 100W, wykorzystuje metodę 2 do oszacowania promieniowania słonecznego pracujących modułów PV na poziomie 692W/m2, oblicza moc wyjściową na poziomie 1000W/m2 i system, czy działa poprawnie?
Rozwiązanie:
Całkowita moc nominalna układu fotowoltaicznego = 100 watów w stanie standardowym × 20 modułów: 2000 watów szacowana moc wyjściowa AC w stanie normalnym = 2000 watów w stanie standardowym X0,7 = 1400 watów AC szacowana wartość.
Jeśli faktycznie zmierzona moc wyjściowa AC: 1020 watów zmierzona wartość AC
Skorygowana moc wyjściowa AC = 1020 watów pomiar AC ÷ 0,692 = 1474 watów korekty AC
Porównaj skorygowaną wartość mocy wyjściowej AC z szacowaną wartością mocy wyjściowej AC: 1474 waty stała wartość AC + 1400 watów AC szacowana wartość = 1,05
Odpowiedź: 1.0520.9, zazwyczaj działa.
Niniejszy podręcznik głównie przedstawia rozwiązania projektowe i instalacyjne dla domowych systemów fotowoltaicznych podłączonych do sieci. Dostarcza instalatorom metod i wskazówek dotyczących wyboru produktów fotowoltaicznych, pomagając im dokładnie zainstalować domowe systemy fotowoltaiczne, aby system projektowy mógł uwolnić Twój potencjał.
To znaczy... Podstawowe kroki, które należy wykonać przy instalacji systemu fotowoltaicznego na dachu
(1). Upewnij się, że dach lub inne miejsce montażu jest dostosowane do instalacji systemu fotowoltaicznego.
(2). Podczas montażu należy sprawdzić, czy dach wytrzyma jakość innych systemów fotowoltaicznych. W razie potrzeby konieczne jest zwiększenie nośności dachu.
(3). Właściwie obchodzić się z dachem zgodnie ze standardami projektowymi dachu budynku.
(4). Instalować sprzęt ściśle zgodnie ze specyfikacją i procedurami.
(5). Prawidłowy i dobrze skonfigurowany system uziemienia może skutecznie unikać uderzeń pioruna.
(6). Sprawdź, czy system działa prawidłowo.
(7). Zapewnienie, że projekt i powiązane urządzenia mogą spełnić potrzeby podłączenia sieci lokalnej do sieci. 8. Na koniec system jest dokładnie testowany przez tradycyjne agencje testowe lub departamenty energetyczne.
II.. Problemy związane z projektowaniem systemów
Rodzaje systemów fotowoltaicznej: jeden to system fotowoltaiczny, połączony równolegle z siecią energetyczną i nie posiadający awaryjnej baterii do magazynowania energii; Druga to system fotowoltaicznej generacji energii elektrycznej, połączony równolegle z publiczną siecią energetyczną i wyposażony w zapasową baterię jako uzupełnienie.
(1). System podłączony do sieci bez baterii
Takie systemy mogą działać tylko wtedy, gdy sieć jest dostępna. Ponieważ straty zasilania w sieci są minimalne, taki system zazwyczaj pozwala użytkownikowi zaoszczędzić więcej rachunków za prąd. Jednak w przypadku przerwy w dostawie prądu system całkowicie się wyłącza do czasu przywrócenia sieci, jak pokazano na Rysunku 1.
Typowy system bezbateriowy podłączony do sieci składa się z następujących komponentów:
1) Układ fotowoltaiczny.
Panele fotowoltaiczne składają się z modułów fotowoltaicznych, które są połączone w jakiś sposób i uszczelnione. Zazwyczaj kolekcja składa się z kilku modułów fotowoltaicznych połączonych wspornikami.
2) Wyposażony w system balansowania (BOS)
Jest stosowany w systemach wsporników i okablowaniach, w tym integracji modułów fotowoltaicznych z systemami elektrycznymi budynków domowych. System linii zasilania obejmuje:
- Przełącznik DC i AC na obu końcach falownika.
- Ochrona uziemienia.
- Ochrona przed nadprądem dla modułów ogniw słonecznych.
3) Falownik DC-AC
Urządzenie to przekształca prąd stały z układów fotowoltaicznych na standardowy prąd przemienny używany przez urządzenia domowe.
4) Przyrządy pomiarowe i mierniki
Instrumenty te mierzą i wyświetlają stan działania systemu, wydajność oraz zużycie energii przez użytkowników. 5) Inne składniki
Przełącznik sieci energetycznej (zależy to od lokalnej sieci użyteczności publicznej).
(2). System podłączony do sieci z baterią
Tego typu system dodaje baterie do systemu podłączonego do sieci bez baterii, które magazynują energię dla systemu. Nawet w przypadku przerwy w dostawie prądu system może zapewnić awaryjne zasilanie dla specjalnych obciążeń. Gdy zasilanie jest przerwane, system jest oddzielany od sieci, tworząc niezależną linię zasilania. Dedykowana linia dystrybucyjna służy do zasilania tych specjalnych obciążeń. Jeśli awaria zasilania w sieci nastąpi w ciągu dnia, instalacja fotowoltaiczna może zasilać te obciążenia razem z baterią; Jeśli awaria zasilania nastąpi w nocy, bateria dostarcza zasilanie do odbiornika, a bateria może uwolnić wystarczająco dużo energii, aby zapewnić regularną pracę tych specjalnych obciążeń.
Oprócz wszystkich komponentów w systemie podłączonym do sieci bez baterii, system zapasowy musi również dodać baterie i pakiety baterii, kontrolery ładowania baterii oraz centrale rozdzielcze, które dostarczają zasilanie dla urządzeń o specjalnych wymaganiach i wysokim poziomie bezpieczeństwa.
III.. Instalacja dachowego systemu fotowoltaicznego
1). konstrukcja dachu
Najwygodniejszym i najbardziej odpowiednim miejscem do instalacji instalacji fotowoltaicznej jest dach budynku. W przypadku dachów spadzistych instalacja fotowoltaiczna powinna być zainstalowana na dachu równolegle do powierzchni dachu, z uchwytami oddalonymi o kilka centymetrów dla celów chłodzenia. Jeśli jest to dach poziomy, możliwe jest również zaprojektowanie konstrukcji wspornikowej optymalizującej kąt nachylenia i zamontowanie jej na górze. System fotowoltaiczny montowany na dachu musi zwracać uwagę na uszczelnienie konstrukcji dachu oraz warstwę antyprzepuszczalności dachu. Zazwyczaj wymagany jest jeden uchwyt nośny na każde 100 watów modułów PV. W nowym budynku wsporniki nośne są zwykle montowane po zamontowaniu pokładu dachowego i przed zamontowaniem hydroizolacji dachu. Personel odpowiedzialny za system montażu tablicy może montować uchwyty nośne podczas montażu dachu.
Dachy dachówkowe są często konstrukcyjne projektowane tak, aby zbliżyć granice nośności. W takim przypadku konstrukcja dachu musi zostać wzmocniona, aby wytrzymać dodatkowy ciężar systemu PV, lub dachówka musi zostać przekształcona w dedykowaną strefę pasową do instalacji paneli PV. Jednak jeśli dach dachówkowy zostanie przekształcony w lżejszy produkt, nie ma potrzeby wzmacniania konstrukcji dachowej, ponieważ łączna masa takiego dachu i instalacji fotowoltaicznej jest mniejsza niż masa wymienionego dachówki dachowej.
2). Struktura cienia
Alternatywą dla instalacji dachowych jest system fotowoltaiczny montowany na konstrukcji cieniowej. Ta konstrukcja może być patio lub dwuwarstwowa siatka zacienienia, gdzie sieć fotowoltaiczna staje się zacieniem. Te systemy zacieniające mogą obsługiwać zarówno małe, jak i duże systemy fotowoltaiczne.
Takie budynki z systemami fotowoltaicznymi kosztują nieco inaczej niż standardowe osłony tarasowe, głównie gdy instalacja fotowoltaiczna pełni lub częściowo zacieniała dach. Jeśli układ fotowoltaiczny zostanie zainstalowany pod większym kątem niż typowa konstrukcja zacienienia, konstrukcja dachu będzie musiała zostać zmodyfikowana, aby wytrzymać obciążenia wiatrem. Masa układu fotowoltaicznego wynosi 15-25 kg/m², co mieści się w granicy nośności konstrukcji nośnej konstrukcji nośnej. Koszty pracy związane z montażem uchwytów dachowych można uwzględnić w całkowitych kosztach budowy osłony tarasowej. Całkowity koszt budowy prawdopodobnie będzie wyższy niż przy montażu na dachu, ale wartość generowana przez konstrukcję cienia często rekompensuje te dodatkowe koszty.
Inne kwestie do rozważenia to: uproszczenie konserwacji układu, okablowanie elementów, połączenie przewodów musi pozostać estetycznie wyglądające oraz nie wolno uprawiać ani przycinać roślin pełzaczy, aby elementy i ich okablowanie były nienaruszone.
3). Budownictwo zintegrowanej fotowoltaiki (BIPV)
Inny typ systemu zastępuje niektóre tradycyjne produkty dachowe wbudowanymi w budynki instalacjami fotowoltaicznymi. Podczas instalacji i stosowania takich produktów należy zadbać o prawidłowy montaż, osiągnięcie wymaganej odporności ogniowej oraz prawidłową instalację, aby uniknąć przecieków dachu.
IV.. oszacuj wydajność systemu
1). Standardowe warunki testowe
Moduły ogniw słonecznych generują prąd stały. Producent kalibruje wyjście DC modułu słonecznego w standardowych warunkach testowych. Chociaż warunki te są łatwe do osiągnięcia w fabryce i pozwalają na różnice między produktami, dane te należy skorygować, aby ocenić ich moc wyjściową podczas pracy na zewnątrz. Standardowe warunki testowe to temperatura ogniwa słonecznego wynosząca 25°C, intensywność promieniowania słonecznego 1000 watów/metr kwadratowy (powszechnie nazywana maksymalną intensywnością światła słonecznego, co odpowiada intensywności promieniowania w południe w pogodny letni dzień) oraz masa 1,5 godziny w nocy podczas przejścia przez atmosferę. Filtrowane widmo słoneczne (widmo standardu ASTM). Producenci nazywają moduły słoneczne o mocy 100 watów, mierzonych w standardowych warunkach testowych, "modułami słonecznymi o mocy 100 watów". Moc nominalna tego akumulatora może odchylać się od rzeczywistej wartości o 4-5%. Oznacza to, że moduł 95 watów nadal nazywany jest "modułem 100-watowym". Za bazę należy użyć niższej wartości mocy wyjściowej (95 watów zamiast 100 watów).
2). Efekt temperatury
Moc wyjściowa modułu maleje wraz ze wzrostem jego temperatury. Na przykład, gdy słońce pada bezpośrednio na moduł fotowoltaiczny, temperatura wewnętrzna modułu osiągnie 50°C～75°C. W przypadku modułów monokrystalicznych krzemowych wzrost temperatury spowoduje spadek mocy modułu do 89% rzeczywistej mocy. Dlatego moduł o mocy 100 watów może wyprodukować tylko około 85 watów (95 watów x 0,89 = 85 watów), gdy jest oświetlony pełnym światłem słonecznym w południe wiosną lub jesienią.
3). Efekty brudu i kurzu
Nagromadzenie brudu i kurzu na powierzchni panelu słonecznego wpływa na przepuszczanie światła słonecznego i zmniejsza moc wyjściową. Większość obszarów ma pory deszczowe i suche. Chociaż woda deszczowa może skutecznie oczyszczać brud i kurz z powierzchni modułu podczas pory deszczowej, pełniejsza i bardziej odpowiednia ocena systemu powinna uwzględnić spadek mocy spowodowany zanieczyszczeniem na powierzchni panelu w porze suchej. Ze względu na współczynniki pyłu moc systemu jest zazwyczaj obniżana do 93% pierwotnej wartości nominalnej każdego roku. Ten "moduł 100-watowy" pracuje ze średnią mocą 79 watów (85 watów x 0,93 = 79 watów) z kurzem na powierzchni.
4). Dopasowywanie i utrata linii
Maksymalna moc wyjściowa całej układu PV jest zazwyczaj mniejsza niż suma całkowitej mocy wyjściowej poszczególnych modułów PV. Ta rozbieżność wynika z niespójności w modułach fotowoltaicznych (PV), znanych również jako niewyrównanie modułów, które powodują, że system traci co najmniej 2% energii elektrycznej. Ponadto moc elektryczna również zostanie utracona w wewnętrznym oporze systemu liniowego, więc ta część strat powinna być minimalizowana. Mimo to trudno jest zmniejszyć tę część strat w systemie, gdy moc osiąga szczyt w południe, a następnie po południu. Stopniowo znowu malejąc; Prąd wraca do zera w nocy; Zmiana ta przypisuje się ewolucji intensywności promieniowania słonecznego oraz rozwojowi kąta słonecznego (względem modułu ogniwa słonecznego). Ponadto nachylenie i orientacja dachu wpływają na jakość promieniowania słonecznego padającego na powierzchnię modułu. Konkretne przejawy tych efektów pokazano w Tabeli 1, wskazując, że jeśli lokalna instalacja fotowoltaiczna zostanie umieszczona na dachu o nachyleniu 7:12, współczynnik korekcji skierowany na południe wynosi 100, gdy kąt nachylenia dachu jest mniejszy niż 3% energii. Dlatego rozsądny współczynnik straty powinien wynosić 5%.
5). Straty konwersji DC na AC
Moc stała generowana przez moduły słoneczne musi być przekształcana w standardową energię AC przez inwerter. W tym procesie konwersji straci się część energii, a niektóre punkty w przewodach od elementów dachowych do falownika i rozdzielni klienta. Obecnie szczytowa sprawność falowników stosowanych w domowych systemach fotowoltaicznej wynosi od 92% do 94%, co jest maksymalną sprawnością podawaną przez producentów inwerterów i mierzona jest w dobrych warunkach sterowania fabrycznego. W rzeczywistości, w normalnych warunkach, sprawność falownika DC-AC wynosi 88%~92%, a 90% jest zwykle stosowane jako rozsądny kompromis.
Dlatego "moduł 100 watów" o zmniejszonej mocy spowodowanej odchyleniami produktu, ciepłem, okablowaniem, inwerterem AC i innymi stratami mocy, o południu przy czystym niebie, maksymalnie 68 watów mocy AC jest dostarczane do rozdzielni użytkownika. (100WX095×0,89×0,93×095X0,90—68W).
6). Wpływ kierunku słońca, kąta i orientacji domu na wydajność energii systemu
Przez cały dzień kąt, pod jakim promienie słoneczne padają na panel, stale się zmienia, co wpływa na moc wyjściową. Moc wyjściowa "modułu 100 watów" będzie stopniowo rosła od zera o świcie, wraz ze zmianą kąta namierzenia słońca, o ten sam stopień. Mimo to tablica jest skierowana na wschód; wytwarzana energia będzie stanowić 84% mocy skierowanej na południe (skorygowane w Tabeli 1 o czynnik 0,84).
Instalacja V..System
1. Zalecane materiały
•Materiały używane na zewnątrz powinny być odporne na światło słoneczne i promieniowanie UV.
•Uszczelniacze poliuretanowe powinny być stosowane przy dachach przeciwuszczelniających bez powłok błyskowych. 3) Materiały powinny być zaprojektowane tak, aby wytrzymywały wysoką temperaturę podczas ekspozycji na słońce.
•Różne materiały metalowe (takie jak żelazo i aluminium) powinny być izolowane od siebie za pomocą izolujących dystansów, podkładek lub innych metod.
• Aluminium nie powinno mieć bezpośredniego kontaktu z niektórymi materiałami.
• Należy stosować wysokiej jakości elementy mocujące (preferowana jest stal nierdzewna).
• Można również wybrać materiały konstrukcyjne: profile aluminiowe, stal ocynkowana gorąco, powlekana lub malowana zwykła stal węglowa (używana tylko w środowiskach o niskiej korozji), stal nierdzewna.
2. Zalecany sprzęt i metoda montażu
1)Sporządzcie listę wszystkich urządzeń elektrycznych zgodnie z napięciem znamionowym i prądem znamionowym wymaganym w aplikacji.
2) Wystawić moduły fotowoltaiczne zgodnie z odpowiednimi normami i upewnić się, że mają okres przydatności co najmniej pięć lat (od 20 do 25 lat).
3) Umieść inwerter zgodnie z odpowiednimi standardami i upewnij się, że ma okres eksploatacji co najmniej pięć lat. 4) Odsłonięte kable i rury powinny być odporne na światło.
5) System powinien mieć ochronę przed prądem i łatwą konserwację.
6) Zaciski związane z elektrycznością powinny być dokręcane i mocowane.
7) Instrukcje montażu producenta powinny zawierać instalację urządzenia.
8) Wszystkie dachy powinny być uszczelnione zatwierdzonym uszczelniaczem.
9) Wszystkie kable, rury, odsłonięte przewody i skrzynki przewodowe powinny spełniać odpowiednie normy i przepisy oraz zapewniać bezpieczeństwo.
10) Należy zapewnić, że instalacja fotowoltaiczna nie jest zacieniowana od 9:00 do 16:00 każdego dnia.
3. Kwestie wymagające uwagi przy projektowaniu i instalacji systemów fotowoltaicznych
1) Dokładnie sprawdź miejsce instalacji instalacji fotowoltaicznej (takie jak dach, platforma i inne budynki).
2) Zapewnienie, że wybrany sprzęt mieści się w zakresie lokalnych polityk zachęt.
3) Skontaktuj się z lokalnym wydziałem sieci użyteczności publicznej, aby uzyskać podłączenie do sieci i zezwolenie na testy online.
4) Jeśli jest montowany na dachu przy określaniu pozycji instalacji modułów fotowoltaicznych na górze, należy uwzględnić wpływ rur odprowadzających wodę deszczową, kominów i otworów wentylacyjnych budynku. Staraj się układać moduły fotowoltaiczne zgodnie z rozmiarem i kształtem dachu, aby góra była piękniejsza.
5) Oblicz ekspozycję na światło słoneczne i zacienienie zainstalowanej instalacji fotowoltaicznej. Jeśli wybrane miejsce instalacji jest zbyt zacienione, warto rozważyć zmianę miejsca instalacji instalacji PV.
6) Zmierzyć odległość między wszystkimi elementami systemu oraz narysować diagram lokalizacji i schemat instalacji systemu fotowoltaicznego.
7) Zbieranie odpowiednich materiałów dla odpowiednich działów przeglądu, które powinny obejmować następujące przykłady:
(1)Mapa lokalizacji powinna wskazywać lokalizację głównych komponentów systemu – modułów fotowoltaicznych, instalacji rurociągowej, puszek elektrycznych, falowników, rozdzielni o wysokim poziomie obciążenia, przełączników włącz/wyłącz sieci energetycznej, głównych rozdzielni oraz strony wlotowej sieci użyteczności.
(2)Schemat powinien przedstawiać wszystkie niezbędne elementy systemu elektrycznego, jak pokazano na poniższym obrazku
(3)Rozłóż wszystkie kluczowe elementy systemu elektrycznego na małe części (moduły fotowoltaiczne, falowniki, skrzynki kombinacyjne, przełączniki prądu stałego, bezpieczniki itp.).
8) Oszacowanie długości kabla od modułów PV do łącznicy i inwertera
9) Sprawdzić zdolność przewodu prądu obwodu modułu fotowoltaicznego oraz określić rozmiar kabla odpowiedni dla najmniejszego prądu. Rozmiar kabla jest określany na podstawie maksymalnego prądu zwarcia na każdym przebiegu oraz długości prowadzenia kabla.
10) Oblicz rozmiar układu fotowoltaicznego, biorąc pod uwagę, że przy pełnej mocy spadek napięcia z modułu PV do falownika wynosi mniej niż 3%. Jeśli skrzynka kombinatora macierzy znajduje się daleko od falownika, spadek napięcia nie jest obliczany na podstawie przewodów łączących z matrycy PV do komory kombinatorskiej oraz z inwertera skrzyni kombinatora.
11) Oszacuj długość linii od falownika do głównej rozdzielnicy.
12) Sprawdzić główną rozdzielnię, aby ustalić, czy moc rozdzielni może sprostać potrzebom przełączania systemu fotowoltaicznego.
13) Jeśli system zawiera rozdzielnie dla obciążeń pomocniczych (z zapasowymi bateriami), zidentyfikuj konkretne obwody obciążenia krytycznego.
Te obwody powinny spełniać oczekiwane obciążenia elektryczne:
(1)Oszacuj obciążenie podłączone do systemu zapasowego, aby sprostać rzeczywistym i dziennym zużyciu energii w stanie uśpienia systemu.
(2)Wszystkie obciążenia zapasowe muszą być podłączone do osobnej rozdzielnicy, aby podłączyć ją do wyjścia dedykowanego falownika.
(3)Średnia energia zużywana przez obciążenie systemu zasilania zapasowego powinna być obliczana, aby określić, jak długo magazynowanie energii w baterii może nadal dostarczać energię konsumentowi.
(4)Zaleca się stosowanie bezserwisowego systemu akumulatora kwasowo-ołowiowego z regulacją zaworów z adsorbowaną wełną szklaną, ponieważ bateria ta nie wymaga konserwacji użytkownika.
(5)Magazyn akumulatora powinien unikać światła słonecznego i być umieszczony w jak najspokojniejszym i przewietrzonym miejscu. Niezależnie od tego, czy jest to roztwór kwasowo-ołowiowy, czy akumulator ołowiowy regulowany zaworowo, musi być wentylowany na zewnątrz.
14) Przestrzeganie wymagań projektowych
Kable łączą moduły fotowoltaiczne, skrzynki kombinatorowe, zabezpieczenia/wyłączniki przeciwprądowe, falowniki oraz przełączniki odłączające prąd i ostatecznie łączą obwód z siecią użyteczności publicznej.
15) Podczas pracy próbnej obwód systemu fotowoltaicznego zwykle działa, a pozwolenie na podłączenie do sieci publicznej uzyskuje się od publicznego wydziału sieci energetycznej. Następnie system może zacząć działać formalnie.
16) Obserwuj, czy instrument systemu działa prawidłowo.
4. Faza utrzymania i eksploatacji
1) Gdy na modułach fotowoltaicznych gromadzi się kurz, można je czyścić w chłodniejszej pogodzie.
2) Regularnie sprawdzać system fotowoltaiczny, aby upewnić się, że linie i uchwyty są w dobrym stanie.
3) Co roku około 21 marca i 21 września, gdy słońce jest w pełni i blisko południa, sprawdzać wydajność systemu (powierzchnia elementów jest utrzymywać się w czystości) i porównać, czy działanie systemu jest zbliżone do odczytu z poprzedniego roku. Przechowuj te dane w logach, aby analizować, czy system zawsze działa poprawnie. Jeśli odczyty znacznie spadną, system jest problem.
VI.. Zakres inspekcji i procedury systemu fotowoltaicznego (zaleca się noszenie kasku ochronnego, rękawiczek oraz sprzętu ochronnego przed oczami)
1. Układ fotowoltaiczny
1) Sprawdź, czy wszystkie bezpieczniki w skrzynce kombinatora są odjęte i czy na zaciskach wyjściowych skrzynki łącznika nie ma napięcia.
2) Sprawdzenie wzrokowo, czy jakiekolwiek gniazda i złącza między modułami PV a rozdzielnią działają prawidłowo.
3) Sprawdź, czy bezstresowy zacisk kabla jest prawidłowo i mocno zamontowany.
4) Wizualnie sprawdzić, czy wszystkie moduły fotowoltaiczne są nienaruszone.
5) Sprawdź, czy wszystkie kable są schludne i zamocowane.
2. Okablowanie obwodów modułów fotowoltaicznych
1) Sprawdź skrzynkę łączącą struny DC (od modułów PV do skrzynki łączącej).
2) Ponownie sprawdzić, czy bezpiecznik jest wyjęty i czy wszystkie przełączniki są odłączone.
3) Sprawdź, czy przewody wewnętrzne są podłączone do zacisków w łącznicy serii DC w odpowiedniej kolejności i upewnij się, że etykiety są widoczne.
3. Inspekcja śladów w okablowaniu przewodów obwodów
Dla każdej serii obwodów źródłowych na ścieżce systemu (np. ze wschodu na zachód lub północ-południe) stosuje się następującą procedurę, a idealne warunki testowe to pogodne południe od marca do października.
1) Sprawdzić napięcie w obwodzie otwartym każdego elementu w obwodzie, aby zweryfikować faktyczne napięcie dostarczone przez producenta w słoneczny dzień (przy tych samych warunkach słonecznych powinno być takie samo napięcie). Uwaga: w warunkach słonecznych napięcia przekraczają 20 woltów).
2) Upewnij się, że stałe oznaczenia kablowe mogą rozpoznać połączenia dodatnie i ujemne.
3) Sprawdź każdy komponent jak powyżej.
4. Inne części okablowania obwodów fotowoltaicznych
1) Sprawdź, czy przełącznik DC jest włączony, a etykiety są nienaruszone.
2) Weryfikacja polaryzacji każdego zasilacza w skrzynce łączącej prąd stały. Na podstawie liczby ciągów obwodów i pozycji na rysunku sprawdź, czy napięcie obwodu otwartego każdej gałęzi mieści się w odpowiednim zakresie (jeśli nasłonecznienie nie zmienia się, napięcie powinno być bardzo bliskie).
Uwaga:Jeśli polaryzacja któregokolwiek zestawu obwodów źródłowych zostanie odwrócona, spowoduje to poważny wypadek lub nawet pożar w jednostce bezpiecznikowej, co spowoduje uszkodzenie skrzyni łączącej i sąsiedniego sprzętu. Odwrócona polaryzacja falownika spowoduje również uszkodzenia sprzętu systemowego, co nie jest objęte gwarancją.
3) Dokręć wszystkie zaciski w skrzynce łączącej struny DC.
4) Sprawdź, czy przewód neutralny jest poprawnie podłączony do głównej rozdzielnicy.
5. Test uruchamiania inwertera
1) Sprawdzić napięcie otwartego obwodu przesyłane do przełącznika DC inwertera, aby upewnić się, że limity napięcia określone w instrukcji montażu producenta są spełnione.
2) Jeśli w systemie jest wiele przełączników prądu stałego, sprawdź napięcie na każdym z nich.
3) Przełącz przełącznik zasilania z matrycy fotowoltaicznej na falownik.
4) Potwierdzić, że falownik działa, zapisać napięcie w czasie podczas pracy i potwierdzić, że odczyt napięcia jest w granicach dozwolonych w instrukcji montażu producenta.
5) Potwierdzaj, że falownik jest w stanie osiągnąć oczekiwaną moc. 6) Dostarczyć raport testowy z uruchomienia.
6. Test akceptacji systemu
Idealne warunki testowe systemu PV, wybierz słoneczne południe od marca do października. Jeśli idealne warunki testowe nie są możliwe, test ten można również przeprowadzić w południe podczas słonecznego zimowego dnia.
1) Sprawdź, czy instalacja PV jest całkowicie oświetlona słońcem i nie ma żadnego cienia.
2) Jeśli system nie działa, włącz przełącznik działający i pozwól mu działać przez 15 minut przed rozpoczęciem testu wydajności systemu.
3) Wykonaj test naświetlenia słonecznego jedną lub dwiema metodami i zapisz wartość testu. Podziel najwyższą wartość promieniowania przez 1000 watów/metr kwadratowy, a uzyskane dane to współczynnik promieniowania. Na przykład: 692w/m2÷1000w/m=0,692 lub 69,2%.
Metoda 1: Sprawdź standardowym piranometrem lub piranometrem.
Metoda 2:Znajdź normalnie działający moduł fotowoltaiczny tego samego modelu co matryca fotowoltaiczna, zachowaj ten sam kierunek i kąt co testowana matryca fotowoltaiczna, i umieść go na słońcu. Po 15 minutach ekspozycji użyj cyfrowego multimetru, aby sprawdzić prąd zwarcia i ustawić te wartości. Te wartości są rejestrowane (w amperach). Podziel te wartości przez wartość prądu zwarcia (Isc) wydrukowaną z tyłu modułu fotowoltaicznego, pomnóż przez 1000 watów/metr kwadratowy i zapisz wyniki w tym samym wierszu. Na przykład: pomiar LSC=36A; LSC wydrukowane na tylnej części modułu PV: 5.2A; rzeczywista wartość promieniowania=3,652A×1000W/m=692W/m2.
4) Sumuj moc wyjściową modułów PV i zapisuj te wartości, a następnie mnoży przez 0,7, aby uzyskać szczytową wartość oczekiwanego wyjścia AC.
5) Rejestruj wyjście AC przez falownik lub miernik systemowy i zapisuj tę wartość.
6) Podziel wartość mocy pomiaru AC przez współczynnik promieniowania prądu i zapisz tę wartość. Ta "wartość korekcyjna AC" to nominalna moc wyjściowa systemu fotowoltaicznego, która powinna przekraczać 90% lub więcej szacowanej wartości AC. Problemy to błędne okablowanie, uszkodzony bezpiecznik, nieprawidłowo działający falownik itd.
Na przykład system PV składa się z 20 modułów PV o pojemności 100W, wykorzystuje metodę 2 do oszacowania promieniowania słonecznego pracujących modułów PV na poziomie 692W/m2, oblicza moc wyjściową na poziomie 1000W/m2 i system, czy działa poprawnie?
Rozwiązanie:
Całkowita moc nominalna układu fotowoltaicznego = 100 watów w stanie standardowym × 20 modułów: 2000 watów szacowana moc wyjściowa AC w stanie normalnym = 2000 watów w stanie standardowym X0,7 = 1400 watów AC szacowana wartość.
Jeśli faktycznie zmierzona moc wyjściowa AC: 1020 watów zmierzona wartość AC
Skorygowana moc wyjściowa AC = 1020 watów pomiar AC ÷ 0,692 = 1474 watów korekty AC
Porównaj skorygowaną wartość mocy wyjściowej AC z szacowaną wartością mocy wyjściowej AC: 1474 waty stała wartość AC + 1400 watów AC szacowana wartość = 1,05
Odpowiedź: 1.0520.9, zazwyczaj działa.